Kilkadziesiąt zaproszonych osób: przedstawicieli władz, środowisk artystycznych, prasy, odwiedziło w miniony czwartek Ambasadę Polską w Dublinie, gdzie na oficjalnym przyjęciu żegnano, kończącego w sierpniu swoją kadencję, Ambasadora RP w Dublinie Tadeusza Szumowskiego. A wspominać jest co, gdyż minione cztery lata w Irlandii były okresem burzliwym i zmiennym.

Barwny tłum

MJuż przy wejściu gości witali pracownicy ambasady. W środku, w pomieszczeniach specjalnie na ten dzień ozdobionych obrazami z jednej z dublińskich galerii, poruszał się barwny tłum zaproszonych gości. Barwny, gdyż przedstawiciele różnych, wielokrotnie zupełnie niezwiązanych ze sobą środowisk, spotkali się tego dnia, aby pożegnać wspólnego znajomego – Tadeusza Szumowskiego. W ostatnich, jakże burzliwych i nieprzewidywalnych latach, jego kadencja przeleciała tak szybko, że wielu nie mogło uwierzyć, że w sierpniu dobiega końca. A jednak tak właśnie jest. Wszystko, co dobre, szybko się kończy? Czy wręcz odwrotnie. Ile osób, tyle opinii. Zgromadzeni nie mieli jednak wątpliwości, że ambasador pełni swoją rolę znakomicie. Wśród zgromadzonych kręcili się kelnerzy, donosząc kolejne pyszności. Wiele potraw wyglądało tak ładnie, że aż strach było jeść. Roznoszone były również napoje – soki i woda, a także te z procentami – czerwone i białe wina oraz szampan. Najmniej czasu na próbowanie tych pyszności miał jak zwykle sam gospodarz, który witał, żegnał, rozmawiał i wspominał. Większość przybyłych do ambasady osób zetknęła się na swojej drodze z ambasadorem i mogła podzielić się wspomnieniem lub anegdotą. Trzeba przyznać, że ambasador już przed przyjazdem do Irlandii doświadczenie miał niemałe.



Obywatel świata

Tadeusz Szumowski ukończył studia w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie następnie rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną jako asystent. Tam otrzymał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy poświęconej stosunkom polsko-brytyjskim w czasie II Wojny Światowej. W późniejszych latach odbył studia podyplomowe w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu. Nie mógł kontynuować studiów zagranicznych ze względu na zakaz opuszczania Polski. Pod koniec lat 80. zrezygnował z pracy naukowej i przeniósł się do sektora prywatnego. Pracował w spółkach "Promotor" i "Warnet". W roku 1990 podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a dwa miesiące później objął stanowisko radcy w Ambasadzie RP w Londynie. W 1994 kierował placówką jako chargé d'affaires. W owym czasie był osobiście mocno zaangażowany w sprawę sprowadzenia do kraju ciała generała Władysława Sikorskiego. Po powrocie do Polski przez trzy lata był zastępcą dyrektora Departamentu Afryki, Azji, Australii i Oceanii MSZ. W 1997 otrzymał nominację na funkcję Ambasadora w Australii i Nowej Zelandii, którą pełnił do 2002. W latach kolejnych był zastępcą dyrektora Archiwum MSZ w randze radcy-ministra. Następnie objął kierownictwo ministerialnego Biura Kadr i Szkolenia. I wreszcie, w roku 2006, objął stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego RP w Republice Irlandii, i jego kadencja właśnie dobiega końca.



Marcin Nawrot – godny następca?

Nieoficjalnie mówi się, że następcą Tadeusza Szumowskiego może zostać …

Czytaj więcej na łamach :